Op mijn eerste dag in Portugal, vele jaren geleden, merkte ik hoe zelfs het onkruid er mooi uitzag langs de kant van de weg - ik hield van de verschillende bomen, de verschillende planten, maar werd vooral getroffen door het kleurrijke onkruid.
Nu heb ik een eigen tuin, en het idee is belachelijk. Onkruid is een bedreiging. Onkruid is invasief. Onkruid moet verwijderd worden. Maar we zitten in een droogte situatie - onze tuinplanten lijden en verwelken, het gras wordt bruin, en de bloemen vallen. Maar raad eens - het onkruid houdt stand en ziet er nog steeds goed uit. Dus, wat is er mis met het aanmoedigen van een paar om een beetje meer vast te houden?
Ze zeggen dat onkruid gewoon bloemen zijn op de verkeerde plaats, dus misschien kunnen ze ergens een plaatsje krijgen? Een beetje kleur in een saai landschap misschien, en ze zijn ook nog goed voor de bestuivers.
Eén die ik veel zie is Morning Glory of akkerwindekruid. Mooie bloemen, of invasief onkruid? Het is een agressieve, invasieve vaste plant. Hij zal langs de grond groeien tot hij structuren vindt om op te klimmen. Maar als u een schutting wilt bedekken of een lelijke muur wilt verbergen, waarom zet u er dan niet wat van deze paarse of witte bloemen overheen? Ja, ze zijn agressief, ja, ze kunnen moeilijk uit te roeien zijn. Maar ze verlagen de zomerse koelingskosten als ze langs een zonnige muur omhoog groeien, omdat ze veel warmte afvoeren zonder de structurele schade aan te richten die klimop en andere klimplanten kunnen veroorzaken. U hoeft ze alleen maar onder controle te houden.
Rucola's zijn een andere soort. Afhankelijk van de variëteit groeien de planten als bodembedekkers of in grote hopen die enkele meters hoog kunnen worden. Rotsrozen komen oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied en zijn bestand tegen extreme hitte, sterke wind, droogte en zoutnevel - waardoor ze moeiteloos in de meeste tuinen kunnen worden toegepast.
Plectranthus neochilus, door veel tuiniers over het hoofd gezien, is een tamelijk winterharde, groenblijvende, kleine struik met aantrekkelijke, grijsgroene, sappige bladeren die bij kneuzing een scherpe geur verspreiden, met diepblauwe/paarse bloemen. Hij is de laatste tijd sterk in populariteit gestegen als taaie bodembedekker en is strikt genomen geen onkruid, maar een succulent (vetplant). Hij gedijt echter goed op dorre, onherbergzame plaatsen, op onbeschutte rotsachtige grond met een probleemloze kleur gedurende de lente en de zomer. Bekend onder de naam Kreeftenbloem of Stinkende Sporenbloem, doet dit mijn tuinhart sneller kloppen als een gemakkelijke bodembedekker.
Oxalis pes-caprae, ook bekend als Bermudaboterbloem, een gele bloem met een bijna klaverachtig blad, groeit en verspreidt zich en vormt dichte matten. Hij is moeilijk in bedwang te houden als hij eenmaal wortel schiet, en ja, hij is invasief, en in mijn onwetendheid heb ik geprobeerd hem weg te rukken toen hij de overhand leek te krijgen, maar nu laat ik hem groeien, en hij is heel tevreden met het opvullen van kale gaten in de grond.
Wilde bloementuinen zijn populair, en je ziet vaak pakjes zaad om uit te strooien waar de grond anders kaal zou zijn, ze zaaien zichzelf en zorgen voor zichzelf, terwijl je gewoon achterover kunt leunen en genieten van het uitzicht met een lekker koel drankje - misschien een glas Brandnetelwijn, als je ze kunt oogsten zonder gestoken te worden!
Marilyn writes regularly for The Portugal News, and has lived in the Algarve for some years. A dog-lover, she has lived in Ireland, UK, Bermuda and the Isle of Man.
![](/img/placeholder.png)